بي گوش وبي زبانيم، ما را كه مي شناسد؟

گمنام و بي نـشانيم، ما را كه مي شناسد؟

دســـتان ما به جـنبــش، دارند گفــتــگو ها

گويـاي بي زبـانيـم، ما را كه مي شــناسد ؟

بدرود گوش گفته ،با چــشم خود شـــنفته

بر عكــس ديگرانيم، ما را كه مي شــناسد؟

قفل اشــــاره ها را، ما از نـــگه كـــليديم

چـشم اشاره دانيم، ما را كه مي شــــناسد؟

گوئـي كه درحـق ما ، فرمـوده است صائب

اعجــوبه زمـانيـم ، ما را كه مي شــناسد؟

محمد قهرمان

شعر فوق از زبان استاد قهرمان مي باشد ايشان استاد دانشگاه مشهد نيز هستند خيلي وقت پيش در روزنامه خراسان مطلبي از ايشان خواندم آقاي روزبه قهرمان كه در رشته تاريخ ملل در حال اخذ مدرك دكترا مي باشند هم اكنون در كشور كانادا مشغول به تحصيل مي باشند . ايشان يكي از نوابغ كم نظير در ميان ناشنوايان بوده و هستند و شكي نيست ناشنوايان بايستي اين نابغه و انسان والا را الگو و سرمشق خود قرار داده و از كاهلي و تنبلي بپر هيزند تا آينده اي درخشان در انتظارشان باشد.     

به نقل از روزنامه خراسان سه شنبه 16 مردا 86

در پي اعتراض يكي از رانندگان ناشنوا مبني بر تمديد نشدن گواهينامه خود با وجود گذراندن مراحل آن ، معاون راهنمايي و رانندگي فرماندهي انتظامي استان خراسان رضوي ،درگفتگوي اختصاصي با خبر نگار خراسان ،درپاسخ سوال مبني بر تاثير معلوليت بر بروز تصادف گفت :ايران در خصوص آيين نامه راهنمايي و رانندگي به كنوانسيون ژنو پيوسته وبراساس قوانين آن رفتار مي كند .سرهنگ جعفري در عين حال با بيان اين مطلب كه معلوليت علت اصلي تصادف نيست ،به وجود 10 نوع گواهينامه در كشور اشاره كرد و گفت : گواهينامه هاي قبلي تمديد نمي شود و در حال حاضر اگر ميزان معلوليت از درصد مشخصي كمتر باشد ،فرد معلول گواهينامه خاص خود را دريافت مي كند و مي تواند به رانندگي ادامه دهد . رئيس صدور گواهينامه اداره راهنمايي ورانندگي استان  نيز گفت : پيش از اين به افراد معلول گواهينامه پايه 2 تعلق مي گرفت اما با تغيير آيين نامه در سال 84 و اجراي آن در سال 85 به فردي كه داراي يك گوش كاملا ً ناشنواو گوش ديگر بالاتر از 75 دسيبل ناشنوايي  باشد وبا سمعك هم قابل جبران نباشد گواهينامه پايه 2 وموتور سيكلت تعلق نمي گيرد . سرهنگ محمد صفايي افزود : اين مصوبه هيئت وزيران با كارشناسي وهمكاري مديران ارشد وپزشكان متخصص واستادان دانشگاه صورت پذيرفته وسلامت افراد جامعه را در نظر گرفته است . وي با بيان اين كه ما مجري قانون هستيم افزود : گواهينامه افراد خاصي كه شرايط مذكور را دارا مي باشند در مرحله تمديد يا جديد الصدور باطل مي شود .                                           

حال سوال ما اين است كه آموزشگاههاي راهنمايي و رانندگي بر چه اساسي به ناشنوايان آموزش مي دهند مگر نه اينكه ما براي داشتن گواهينامه پول خرج مي كنيم و حق آموزش مي دهيم براي ناشنوايان كه كسب در آمد بسيار دشوار مي باشد و اغلب آنها توانايي مالي آنچناني ندارند قبل از آموزش به ما و عده گواهينامه مي دهند ولي وقتي براي انجام آزمايشات پزشكي مي رويم به ما جواب رد مي دهند هزينه آموزش در حدود 60 هزار تومان است هزينه معاينات چشم و اديومتري و اي ان تي  در حدود 12  هزار تومان است هزينه رفت و آمد هم كه بسيار بالا است  تازه اگر در همان مراجعات اوليه به ما جواب بدهند . پس بهتر است آموزشگاهها ي رانندگي بر اساس معاينات ثبت نام كنند يعني اينكه ابتدا از داوطلبان آزمايشات پزشكي بعمل آيد بعد از قبولي آموزشگاهها شروع به آموزش نمايند.                    

سوال دوم :

در بالا ذكر شده است كه  « با سمعك هم قابل جبران نباشد»    منظور  رئيس صدور گواهينامه اداره راهنمايي ورانندگي استان در اين مورد چيست . اگر ناشنوايي داراي شرايط بالا با سمعك توانست معلوليتش را جبران كند گواهينامه  صادر مي شود ؟پس چرا متخصص به ناشنوايان تجويز سمعك را توصيه نمي نمايد و آنها را نااميد ميكند و ممنوعيت رانندگي صادر مي كنند.

                                                              بااميد اينكه حق معلولان ضايع نشود