اين مقاله در نوع خود بسيار قابل توجه و باارزش است وحاصل تلاش شبانه روزي آقاي قهرمان مي باشد در اينجا ماپي به وسعت و فكر و تعمق ايشان در علوم و فنون ادبيات مي بريم خداوند براي ايشان آينده اي روشن در نظر گرفته است با تشكر از آقاي روزبه قهرمان لينك دانلواد در زير داده شده است.

مقاله ايرانشناسي اثر استاد ارجمند آقاي دكتر روزبه قهرمان

9 سال از نخستین حضور گذشت...

گفت‌وگو با فاطمه آقامحمد ـ نخستین رابط ناشنوایان در تلویزیون

«اتحادیه تلویزیون‌های جهان بر استفاده از رابط ناشنوایان تاكید دارند»

فاطمه آقا محمد، نخستین رابط ناشنوایان است كه 9 سال قبل در تلویزیون ایران مشغول به كار شد؛ او كه در هر چند جمله‌ای كه بیان می‌كند، نام و یاد خدا را به زبان می‌آورد، در گفت‌وگویی تلفنی كه تا رسیدن به شبكه خبر و حضور در بخش خبری ساعت 16 با خبرنگار ایسنا به طول انجامید، از پیشینه‌ی این حرفه در تلویزیون ایران سخن گفت.

این رابط ناشنوایان هم‌چنین درباره لزوم نهادینه شدن این مقوله در رسانه‌ی‌ ملی جملاتی را بیان كرد و این كه به رغم پیشتاز بودن ایران در میان كشورهای همسایه، هنوزهم خلاءهایی در این بخش وجود دارد.

فاطمه آقامحمد ، درباره‌ی ضرورت نهادینه شدن استفاده از رابط ناشنوایان در برنامه‌های تلویزیونی خاطرنشان كرد: اتحادیه‌ رادیو و تلویزیون‌های آسیا و اقیانوسیه (ABU) و هم‌چنین اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های اروپا(EBU) بر استفاده از رابط ناشنوایان و زیرنویس در تلویزیون‌های دولتی تاكید دارند. البته خوشبختانه افزون بر 9 سال است كه این امر در تلویزیون ما هم دنبال می‌شود، اما هنوز نهادینه نشده است.

وی ابراز امیدواری كرد كه زمانی فرا برسد كه رابطه‌های ناشنوایان بتوانند در نشستی صمیمانه با رییس سازمان صدا و سیما این مقوله را در رسانه‌ِ‌ ملی نهادینه كنند.

فاطمه آقامحمد با اشاره به تعداد انگشت شمار رابطان ناشنوایان در كشور، خاطرنشان كرد: در حال حاضر آموزش رابطان ناشنوایان از طریق فرد به فرد و هم‌چنین از سوی برخی نهادهای غیردولتی(NGO ) مسیر است.

وی در این باره گفت: هنوز هم هر هفته برای دنبال كردن حرفه‌یی این مقوله، جلساتی را برگزار كرده و مسائل و مشكلات را در این جلسات بررسی می‌كنیم.

وی در پاسخ به پرسش ایسنا درباره پیشنیه استفاده از رابط ناشنوایان در برنامه‌های تلویزیونی ایران یادآور شد: این اتفاق برای نخستین بار در مهرماه سال 1377، در شبكه‌ تهران و در زمان مدیریت آقای بهروزمفید تحقق یافت؛ البته پیش از این نیز مسوولان توانبخشی سازمان بهزیستی سعی كرده بودند سازمان صدا و سیما را به استفاده از رابط ناشنوایان متقاعد كنند، اما موفق به این كار نشده بودند.

وی ادامه داد: انتصاب یكی از مدیران سازمان صدا و سیما (آقای جعفری‌نیا) در سمت مدیر كل حوزه توانبخشی و نفوذی كه ایشان در صدا و سیما داشتند، سرانجام باعث شد كه در روز ناشنوایان شبكه تهران برای نخستین بار از رابط ناشنوایان در برنامه‌هایش استفاده كند.

به گفته‌ی این رابط ناشنوایان، در این روز تنها قرار بود استفاده از رابط به اعلام برنامه‌ها محدود شود؛ اما مدیر شبكه تهران با دیدن این برنامه تصمیم گرفتند كه در آن روز تمامی برنامه‌ها با حضور رابط ناشنوایان به روی آنتن برود.

وی یادآور شد كه در مهر ماه سال 77 كه همانند امروز با روز ناشنوایان مصادف بود، و 12 ساعت تمام به عنوان رابط ناشنوایان مقابل دوربین رفت كه هنوز هم برای خودش غیر قابل تصور است.

فاطمه آقامحمد با بیان این كه در حال حاضر اكثر شبكه‌های تلویزیونی دنیا برای برخی بخش‌های خبری از رابط ناشنوایان استفاده می‌كنند، خاطرنشان كرد: كشور ایران در بین كشورهای همسایه در این زمینه پیشتاز است؛ البته كشوری مانند ژاپن بسیار از ما جلوتر است.

به گفته‌ی وی ایران نخستین كشور در سطح جهان بوده كه برای سریال‌ها نیز از رابط ناشنویان استفاده كرده است.

وی یادآور شد: این اتفاق برای نخستین بار با سریال‌ «روزگار جوانی» در شبكه‌ تهران به تحقق پیوست.

آقا محمد با اشاره به فقدان استفاده از رابط ناشنویان در برنامه‌های كودك، تصریح كرد: مدتی این كار در شبكه اول انجام شد، اما برخوردهای سلیقه‌ای باعث شد به ثمر نرسد.

این رابط ناشنوایان با تاكید بر لزوم استفاده از رابط در برنامه‌های تلویزیونی، استفاده از

زیرنویس را هم برای برخی برنامه‌ها ضروری دانست؛ اتفاقی كه به گفته‌ی وی تا كنون در تلویزیون ما تحقق نیافته است.

وی استفاده از زیرنویس مخصوص ناشنوایان را به انجام كارهای كارشناسی منوط دانست درعین حال افزود: اولویت‌ ما استفاده از رابط ناشنوایان است؛ چرا كه برای هر قشر و گروه سنی قابل استفاده است. حالات مختلف چهره رابط ناشنوایان باعث ارتباط رودرو می‌شود و مفاهیم نیز از این طریق برای ناشنوا قابل درك‌تر است.

فاطمه آقا محمد در پایان این گفت‌وگو در پاسخ به این پرسش ایسنا كه آیا در حال حاضر تعداد رابطین ناشنوایان در صدا وسیما كافی است، گفت: با توجه به برنامه‌های موجود این تعداد رابط كافی است؛ اما در تمام دنیا رابط مانند وكیلی است كه حل مسائل حقوقی، اجتماعی و غیره ناشنوا را نیز برعهده دارد.

منبع : ایسنا

«بچه‌های ابدی» تازه‌ترین فیلم پوران درخشنده ‌ كه هم اكنون بر پرده سینماهاست، در كنار 2فیلم «رابطه» و «پرنده كوچك خوشبختی» از دلمشغولی‌های این فیلمساز در ترسیم مشكلات نوجوانان دچار معلولیت جسمی و ذهنی خبر می‌دهد.

 این تلاش در میانه فیلم‌هایی كه یا صرفا به قصد فتح گیشه ‌ یا با نیت كسب جایزه از جشنواره‌های خارجی ساخته می‌شود؛ ارزشمند است. درخشنده به عنوان سازنده ملودرام‌های اخلاقی،‌از معدود چهره‌های فعال نسلی است كه در دهه 60 به سینما آمدند و به ساخت آثار آموزنده و هشدار دهنده پرداختند.

 در این سال‌ها بسیاری از این سینماگران، یا كنار رفتند یا تغییر مسیر دادند. درخشنده اما با «بچه‌های ابدی» نشان می‌دهد كه همچنان به ادامه این مسیر علاقمند است. هرچند او پس از بیست و چند سال فیلمسازی، هنوز ابایی از این ندارد كه فرم را فدای محتوا كند.

پوران درخشنده، اولین فیلمساز زن سینمای ایران در سال‌های پس از انقلاب است. او پیش از رخشان بنی‌اعتماد و تهمینه میلانی به سینما آمد و فیلم «رابطه» را جلوی دوربین برد. اتفاقاً اولین فیلم او نسبت به اولین فیلم بنی‌اعتماد و میلانی، فیلم بهتر و خوش پرداخت‌تری هم بود.«رابطه» فیلمی ساده و روان بود با موضوعی كه تاكنون سینمای ایران به آن نپرداخته بود. درخشنده در اولین ساخته سینمایی‌اش بر كاراكتر نوجوانی ناشنوا متمركز شد كه با محیط و آدم‌های پیرامونش دچار چالش می‌شود.

 چالشی كه حاصل سامان نیافتن ارتباطی سالم بود. پیدا بود كه فیلمساز به دنبال ایجاد حس همذات پنداری مخاطب با نوجوان ناشنواست و به مدد پرداختی روان و ساده در این زمینه نیز به توفیق دست می‌یافت.

 در پس این سادگی، نوعی صمیمیت نیز حس می‌شد كه به مذاق منتقدان سینمایی دهه 60 نیز خوش می‌آمد. فیلمسازی زن به میدان آمده بود و با نگاهی شفقت‌آمیز و مادرانه معضلات نوجوان دچار معلولیت جسمی را به تصویر كشیده بود كه نمونه‌های مشابه فراوانی در جامعه داشت. رویكرد اخلاقی فیلمساز، در نهایت و به دنبال راهكاری برای حل معضلی كه دستمایه اثر بود، از سوء تفاهم به تفاهم و از عدم ارتباط به ارتباط می‌رسید.

در «پرنده كوچك خوشبختی» درخشنده باز هم سراغ نوجوانی دچار معلولیت جسمی رفت. با این تفاوت كه این بار به قصد برقراری ارتباط با مخاطب گسترده‌تر، سادگی جای خود را به رگه‌های پر رنگ ملودراماتیك داده بود.

به خصوص اینكه فیلم در دورانی ساخته شد كه ملودرام‌های خانوادگی، محبوب‌ترین ژانر میان سینماروهای ایرانی بودند و «پرنده ...» خود از آثار جریان ساز این گونه در سینمای دهه60، به شمار می‌رفت. فیلمی كه به یكی از آثار پرفروش دهه 60 تبدیل شد و هنوز پرمخاطب‌ترین فیلم سازنده‌اش محسوب می‌شود.

درخشنده پس از «پرنده كوچك خوشبختی» كارنامه پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت و پس از فیلم ناموفق «زمان از دست رفته» وقفه‌هایی طولانی میان فیلم‌هایش افتاد. كوشش برای ساخت پروژه‌ای بلند پروازانه كه قرار بود پاسخی به فیلم ضد ایرانی«بدون دخترم هرگز» باشد پس از اینكه سال‌ها وقت و انرژی درخشنده را گرفت در نهایت به «عشق بدون مرز» انجامید.

در ابتدای دهه 80 و در شرایطی كه چند سالی بود، ساخت فیلم‌های جوان پسند رواج یافته بود، درخشنده «شمعی در باد» را به عنوان ملودرامی اجتماعی جلوی دوربین برد. فیلمی در باب مضررات اعتیاد جوانان كه پرداخت آشفته‌ای داشت و در فواصل مختلف تغییر لحن می‌داد.

 استفاده از بازیگران نوجوان «رابطه» و «پرنده كوچك خوشبختی» در نقش‌های كوتاه نیز، بیشتر حكم عكس یادگاری از دوران موفق درخشنده داشت. «رویای خیس» قرار بود با پرداختن به معضلات نوجوان جامعه امروز، عشقی تراژیك را به تصویر بكشد. منتها ضعف فیلمنامه در نهایت آن را به فیلمی كشدار و ملال‌آور تبدیل كرد و نتیجه اینكه این بار توفیق تجاری «شمعی در باد» تكرار نشد.

«بچه‌های ابدی» 2 دهه پس از «پرنده كوچك خوشبختی»، از بازگشت سازنده‌اش به دغدغه‌هایی حكایت می‌كند كه در2 فیلم اول درخشنده‌ مهمترین وجه تمایز آنها از دیگر ملودرام‌های دهه 60 بود.

ضمن اینكه تداوم نگاهی اخلاق گرایانه ( كه می‌شود آن را تقریباً در تمام فیلم‌های درخشنده مشاهده كرد) از تعهد اخلاقی–اجتماعی فیلمساز در بیان معضلات اجتماعی و كوشش برای یافتن راهكاری برای این معضلات خبر می‌دهد. علی كاراكتر اصلی فیلم «بچه‌های ابدی» یك نوجوان سندروم دان  است كه درخشنده كوشیده تا تصویری ملموس و باور پذیر از او ارائه كند.

او كه قبلا در «رابطه» و «پرنده كوچك خوشبختی» تبحر خود را در كار با نوجوانان دچار معلولیت نشان داده، در این‌جا هم بازی خوبی از نوجوان مبتلا به سندروم دان گرفته است. علی نوجوانی كه با برادرش ایمان زندگی می‌كند و گره دراماتیك اثر در جایی شكل می‌گیرد كه ایمان قصد ازدواج دارد و شرط اصلی ازدواجش هم پذیرش علی از سوی دختر مورد علاقه‌اش است.

اگر در «رابطه» درخشنده، همه چیز را بر مبنای نوجوان ناشنوا شكل می‌داد، در این جا در بسیاری از لحظات فیلم، این آدم‌های دیگر درام هستند كه در كانون توجه فیلمساز قرار می‌گیرند. اتفاقی كه شاید مهمترین دلیلش افزودن جذابیت‌های بیشتر به فیلم بوده ولی فیلمساز را از هدف اصلی‌اش كه پرداختن به بچه‌های ابدی بوده، دور نگاه داشته است.

مشكل دیگر فیلم، نگاه سیاه و‌ سفید فیلمساز به آدم‌هاست.

 نوعی مطلق‌نگری كه البته نمونه‌هایش را می‌توان در دیگر ساخته‌های درخشنده هم مشاهده كرده‌. نگاهی كه به نظر می‌رسد بیشتر برخاسته از نگرشی احساسات گرایانه باشد كه براساس آن گویی برای نشان دادن مظلومیت یك كاراكتر باید اغلب آدم‌های اطرافش را ظالم نشان داد.

درخشنده در «بچه‌های ابدی» میان مایه‌های مختلف در نوسان بوده و این در نهایت به ساختاری متزلزل انجامیده است. به همین دلیل است كه فیلم چندپاره از كار درآمده. این گونه است كه بدون فراهم كردن بستر لازم و بدون پیش زمینه ، «بچه‌های ابدی» از فضای ملودرام، با فرار نوجوان مبتلا به سندروم دان از آسایشگاه تغییر لحن می‌دهد و سمت و سوی آثاری اجتماعی، آن  هم   لحنی ناتورالیستی ‌به خود می‌گیرد.

این البته از معدود قسمت‌های فیلم است كه در آن كوشیده شده تا تصویری از تهران امروز و معضلاتش ارائه شود و در آن، هم فضاسازی كارگردان تقریباً قابل قبول است و هم اینكه بازی خوب پانته‌آ بهرام به قوت این سكانس‌ها یاری رسانده است. منتها این تصویر شرایط اجتماعی، ارتباطی معنادار با آنچه فیلمساز پیش و پس از آن به نمایش گذاشته و می‌گذارد، نمی‌یابد و در نهایت چیزی جز جزیره‌ای تك افتاده از جهان اثری نیست.

پوران درخشنده در مقام كارگردان شاغل در سینمای بدنه ایران، فیلمساز بدی نیست و این را نه امروز كه سال‌ها پیش و با همان ساخته اولش «رابطه» ثابت كرده است. آنچه بیشترین لطمه را به «بچه‌های ابدی» و دیگر ساخته‌هایش زده، فیلمنامه‌های ضعیفی است كه او آنها را برای ساخت انتخاب می‌كند.

 فیلمنامه‌هایی كه با تمام تفاوت‌هایشان یك ویژگی مشترك دارند و آن لحن اغراق آمیزشان است. اغراق‌هایی كه دامنه‌شان از «پرنده كوچك خوشبختی» تا «بچه‌های ابدی» ادامه یافته است. شاید به این دلیل كه درخشنده -به شهادت آثارش – به تاثیرگذاری احساسی و لحظه‌ای مخاطب می‌اندیشد تا برانگیختن تاثر عاطفی عمیق و ماندگار.

منبع : همشهری

در تمامی جوامع همیشه گروهی معلول وجود دارند . عده ای به صورت مادر زادی وگروهی بر اثر جنگ یا عوامل و حوادثی ، نقص عضو پیدا می کنند .

در مواجهه با این افراد باید توجه داشت که آنها نیازمند به ترحم نیستند بلکه باید به صورت منطقی با آنها برخورد شود ؛ ضمنا  وظیفه دولتهاست که امکانات رفاهی لازم را برای این افراد فراهم آورند .

از این دست، می توان ناشنوایان را نام برد که لازم است  مورد توجه قرار گیرند .

با توجه به آمار بهداشت جهانی 5/1 درصد از کل جمعیت کشورهای در حال توسعه دارای کمبود شنوایی متوسط تا شدید می باشند. در کشورما نیز با توجه به آمارهای به دست آمده از سوی سازمانهای متولی ، افزون بر یک میلیون نفر از افراد دارای کمبود شنوایی متوسط تا شدید هستند که این قشر از جامعه نیازمند آموزشهای خاص و توجهات ویژه می باشند.

در ایران آقای "جبار عسکرزاده " مشهور به باغچه بان اولین شخصی بود که به آموزش ناشنوایان توجه کرد و در سال 1303 ه0ش اولین مدرسه ویژه ناشنوایان را تاسیس نمود . پس از ایشان خانم باغچه بان فرزند ایشان ، راه پدر را ادامه داد و علاوه بر آموزش به ناشنوایان ، سازمان ملی رفاه ناشنوایان را نیز تاسیس کرد .

اکنون امور مربوط به ایشان به مرکز توانبخشی ناشنوایان سپرده شده است .

یکی از اهداف توانبخشی اجتماعی کمک به رشد شخصیت ناشنوایان جهت ایجاد رابطه سازنده با دیگر مددجویان می باشد ؛  ضمنا این مرکز با بررسی خصوصیات فردی ، اجتماعی ، اقتصادی و خانوادگی ، آنان را در بهره برداری از خدمات توانبخشی یاری می دهد تا بتوانند با کار آیی بیشتر به گونه ای با مشکلات خود روبه رو شوند که استقلال شخصی و رضا یت خاطر فردی – اجتماعی را به دست آورند . ایجاد تسهیلات و ارائه راهنمایهای لازم جهت مراجعه مددجویان به مراکز درمانی و تهیه وسایل کمک پزشکی برای آنان از دیگر فعالیت های این واحد می باشد . همچنین مساعدت جهت دریافت کارت معافیت از خدمت نظام وظیفه ، گواهینامه رانندگی و دفترچه خدمات درمانی از دیگر وظایف این مرکز است .

v  اهداف مرکز توانبخشی

1.    آموزش به والدین کودک ناشنوا جهت یافتن بهترین برخورد صحیح با کودک .

2.    جلب همکاری کودک و خانواده جهت شرکت فعال در برنامه های توانبخشی .

3.    آموزش زبان اشاره به والدین .

4.    آموزش لب خوانی به کودک .

5.    تربیت شنیداری و اصلاح آن .

سنین پذیرش کودکان ناشنوا از یک سالگی تا شش سالگی می باشد . پس از پایان دوره های آموزش و رسیدن کودک به سن 6 سا لگی وی از طریق این مرکز به وزارت آموزش و پرورش ، بخش کودکان استثنائی معرفی می گردد .

مدت زمان آموزش ،24 ماه و موارد درسی شامل : فارسی ، دیکته ، جمله سازی ، ریاضیات ، فرهنگ اسلامی ، معلومات عمومی و هنر وکاردستیاست که  با ا ستفاده از تکنیک های زبانی و دستی می باشد .

ناشنوایان اکثرا در دبیرستان در رشته های ساختمان ، برق- الکترونیک ( پسران ) ، طراحی لباس ، خیاطی و گرافیک ( دختران ) اشتغال دارند . پس از اخذ دیپلم ، ناشنوایان علاقمند به ادامه تحصیل می توانند در آزمون سراسری شرکت نمایند .

در حال حاضر نیز تعدادی از ناشنوایان فارغ التحصیل در رشته های دانشگاهی مانند مهندسی ، داروسازی ، روانشناسی ، طراحی و نقشه کشی در اجتماع دارای مشاغل تخصصی می باشند .

شایان ذکر است که این مرکز ، فدراسیون ورزشی ناشنوایان را تاسیس نموده که ویژه جوانان ورزشکار ناشنوا و نیمه شنوا است  . این جوانان با توجه به استعداد بسیار درخشانی که در رشته های گوناگون ورزشی دارند ، توانسته اند مقامهای قابل ملاحظه ای در سطح جهانی به دست آورند .

با امید به اینکه در ذیل توجهات خاص والدین و فراهم آوردن امکانات لازم بتوان به رشد و بالندگی این قشر توانمند جامعه کمک نمود.

مطالبي كه مرور نموديد از كشكول ممتاز اثرحاج شيخ مرتضى احمديان مي باشد خوانندن آن را در اين ماه پر فظيلت پيشنهاد مي نمائيم

گنجينه جواهر يا كشكول ممتاز متن الكترونيكي

مطالبي كه خوانديد ازكتاب داستانهاي شگفت اثر : شهيد محراب آية اللّه سيّد عبدالحسين دستغيب مي باشد حجم كتاب ۱.۱۷ مگابايت است لينك زير براي دانلود داده شده است

كتاب الكترونيكي داستانهاي شگفت

مغروق

بچه تخص

انتقان زن و .... اين مجموعه شامل ۲۵ داستان كوتاه مي باشد

مجموعه داستان هاي چخوف